पुणे : रामराव जगताप (८५) यांनी फुलापेक्षा गुलाब जास्त असू शकतो हे लोकांना पटवून देण्यात आयुष्य घालवले. हे ऊस उत्पादक शेतकऱ्यासाठी उपजीविका असू शकते, भरभराटीच्या रोपवाटिकेचा पाया असू शकतो किंवा बागायतदाराच्या आयुष्यभराच्या आवडीची सुरुवात असू शकते. पुण्यातील प्रसिद्ध जगताप नर्सरीचे शास्त्रज्ञ-उत्पादन-उद्योगतज्ज्ञ यांचे गुरुवारी, ९ जुलै रोजी रात्री घरी निधन झाले. त्यांच्या पश्चात पत्नी चंद्रलेखा जगताप, मुले संग्राम आणि देवेंद्र आणि मुलगी प्रीती भोईटे असा परिवार आहे.वेस्टर्न इंडियाच्या ॲग्री-हॉर्टिकल्चरल सोसायटीचे मानद सचिव सुरेश पिंगळे यांनी त्यांना देशातील सर्वोत्कृष्ट रोझारियन म्हणून संबोधले आणि त्यांच्या जाण्याने बागकाम समुदायाचे मोठे नुकसान झाल्याचे सांगितले.आपल्या ज्ञानाने सभ्य आणि उदार, जगताप मानत होते की बागांनी मानवी स्वभावाबद्दल काहीतरी चिरस्थायी प्रकट केले आहे: शहरे कितीही गजबजली असली तरी लोक नेहमी काहीतरी हिरवेगार बनवतात. त्याला एकच दु:ख होते की आधुनिक अपार्टमेंट्स, त्यांच्या लहान होत चाललेल्या बाल्कनी आणि तुटपुंज्या सूर्यप्रकाशासह, हळूहळू त्याच्या प्रिय गुलाबांना मागे सोडत होते.एसपीपीयूचे माजी विद्यार्थी आणि राष्ट्रीय रासायनिक प्रयोगशाळेतील माजी शास्त्रज्ञ जगताप यांचे गुलाबांबद्दलचे प्रेम तेव्हापासून सुरू झाले जेव्हा त्यांची मोठी बहीण त्यांना त्यांच्या शुक्रवार पेठेतील घरी रोपांना पाणी द्यायला सांगायची. पानशेतच्या पुरानंतर कुटुंब कॅम्पमध्ये स्थलांतरित झाल्यानंतर, त्याने छंद म्हणून गुलाब वाढवण्यास सुरुवात केली, जवळच्या पारशी कुटुंबांसोबत कटिंग्ज वाटून घेतल्या. “नंतर पूर्णवेळ गुलाबाची लागवड करण्यासाठी त्यांनी आपला रासायनिक व्यवसाय सोडला. एक शास्त्रज्ञ असल्याने, त्यांनी अचूक आणि बारकाईने संशोधन केले,” त्यांची मुलगी प्रीती (५६) आठवते.१९८० च्या दशकात पुणे, नाशिक आणि सांगली येथील हजारो शेतकऱ्यांना गुलाबाची शेती करण्यास मदत करून ग्लॅडिएटर गुलाब जातीचा प्रचार आणि व्यावसायिकरित्या लागवड करणारे ते पहिले होते. त्यांनी नंतर पुणे रोझ सोसायटी आणि इंडियन रोझ फेडरेशनचे अध्यक्ष म्हणून काम केले, फलोत्पादनातील त्यांच्या योगदानाबद्दल त्यांना अनेक सन्मान मिळाले. रविवारी दुपारी 3 ते 6 या वेळेत त्यांच्या कॅम्प येथील घरी प्रार्थना सभा होणार आहे.
✍🏻मुख्य संपादक – सुभाष कदम
